از وداعِ غنچهْ آغوشِ گل انشا کردهایم
بیگریبانی تماشاگاه چندین دامن است
این بیت را میتوان با آشکار شدن «کنز مخفی» و تجلیات الهی پیوند داد. اگر کنز مخفی را به غنچه تشبیه کنیم، وا شدن گلبرگها که منتج به وداع غنچه است را میتوان به ظهور و تجلیات الهی تأویل نمود. انشای آغوش گل به همان حالت وا شدهی گلبرگها و در کنار هم بودن، اطلاق میگردد.
در مصراع دوم، مضمون مصراع اول به تصویر کشیده شده است. در فرهنگ معین، گریبانی به جامهای گفته میشود که دامن و آستین ندارد و بر قبا آن را پوشند. گریبانی میتواند پیوند معنایی با غنچه داشته باشد. بیگریبانی، یعنی از حالت غنچه برآمدن. وقتی گل وا شود، هر گلبرگش، دامنی است، دیدنی. وقتی خداوند از حالت کنز مخفی خارج شد، به اثر تعین اول و ثانی و تجلیاتش، عالَم گل کرد و دنیای کثرت بهوجود آمد.
