۲۰۲۵@ – تمامی حقوق محفوظ است.
مکش خجالت محرومی از غرور تعّین چه من چه او همه با توست اگر تو …
ز خویشم میبرد یاد خرام او به آن مستی کهگل پیمانهگرداند اگر چون رنگ برگردم …
آن پری گویند شب خندید بر فریاد ما ای فراموشی تو شاید داده باشی یاد …
از بس که معنیام رقمی جز هوا نداشت گردون به نقطهٔ شررم انتخاب داد از …
سوختن منت گداز چارهفرمایان مباد جز به مهتابم به هر جا مینشانی مرهمیست «بیدل» دل …
بینیازیهای خوبان میل قتل کس نداشت خشکسالی بر حنا زد کز هوس خون ریختند در …
عمری به هوا شبنم ما هرزه دویکرد آخر ز حیا آبله پا شد چه بجا …
بسکه از طرز خرامت جلوهٔ مستانه ریخت رنگ از روی چمن چون باده ازپیمانه ریخت …
خاک میباید شدن در معبد تسلیم عشق گر همه آب است اینجا بیتیمم پاک نیست …
پی اشک من ندانم بهکجا رسیده باشد ز پیات دویدنی داشت به رهی چکیده باشد …
این زمان از سرمه میباید سراغ دل گرفت جام ما عمریست از چشم صدا افتاده …
اسرار دهانت به تأمّل نتوان یافت از فکر، کسی پی نبرد راه عدم را الحق …